Jaglany paprykarz

Świetny pomysł podpatrzony na blogach Jadłonomia i Smakoterapia. Moja wersja jest wypadkową wspomnianych przepisów, doprawioną własną inwencją. Pasta smakuje wybornie na prawdziwym razowym chlebie na zakwasie.

Taki jaglany paprykarz jest zapewne wariacją na temat paprykarza szczecińskiego i nie mogę zrozumieć, dlaczego „paprykarz”? Przecież praktycznie nie zawiera papryki, poza mieloną stanowiącą tylko przyprawę. No cóż, nazwa jest tradycyjna, bo i paprykarz jest produktem tradycyjnym. Ale zważywszy na jego skład, lepiej zrobić własny. A ten polecam szczególnie, bo z kaszą jaglaną jest nawet smaczniejszy niż z ryżem ?.

Składniki:

na 2 średnie słoiki (w sumie około 780 g)

• 60 g kaszy jaglanej
• 2 średnie marchewki (200 g)
• kawałek selera (100 g)
• kawałek pora długości ok. 7 cm (40 g)
• 1 średnia cebula (100 g)
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego (50 g)
• ⅓ łyżeczki soli (2 g)
• 4 łyżki oleju rzepakowego (40 g)
• 1 łyżeczka mielonej słodkiej papryki (lub więcej, jak kto lubi)
• mielona ostra papryka do smaku
• opcjonalnie: czarny sezam do posypania

Wykonanie:

1. Warzywa obrać, umyć. Cebulę i pora posiekać, marchewkę i selera zetrzeć na dużych oczkach tarki.
2. Kaszę jaglaną wypłukać pod bieżącą wodą, a następnie dokładnie przelać wrzątkiem.
3. Cebulę i marchewkę, selera i kaszę wrzucić do garnka, dolać trochę wody (tyle, ile wchłonie kasza, można dolewać w trakcie gotowania) i gotować pod przykryciem przez 5 minut. Dodać pora, wymieszać i gotować dalsze 10 minut.
4. Zostawić do ostudzenia pod przykryciem.
5. Dodać koncentrat, sól, olej i słodką mieloną paprykę i częściowo zmiksować ręcznym blenderem (tak, żeby zostały widoczne kawałki). Doprawić ostrą papryką według uznania.
6. Można się zajadać od razu albo po schłodzeniu w lodówce.

Wartość odżywcza 1 łyżki (30 g):